De Curacaosche gemeenschap heeft zich flink in de luren laten leggen door de nieuwe kwartiermakers van huisuit.

De wensen van het volk worden systematisch door de regering en andere (semi-) Overheids instellingen met handen en voeten overtreden. Het eilandgebied verkoop de burger haar land, zonder dat daar wat aan overgehouden wordt. Schenken heet dat.

Met CHATA en de toerisme industrie voorop wordt de weg vrijgemaakt om veranderingen aan te brengen waar de burger geen gunsten mee gedaan wordt. Verkeersopstoppingen en andere vormen van milieu verontreiniging in de gemeenschap verhogen de algemene kosten en verlagen de levenskwalititeit van de burger aanzienlijk.

De wensen van de burger waren ook niet dat al onze natuurgebieden voor ontwikkeling in aanmerking zouden komen, zeker als dit tegen de EOP-wet ingaat. Verder is de publieke toegang tot de zee ernstig in het gedrang gekomen. De baaien van Banda Ariba tot Banda Aboa worden nu overspoeld en bezet door toeristen.

Alle andere vooraanstaande stranden werden door de hotels en resorts opgeslokt. Nu is het een feit dat de lokale bewoners niet vaak zwemmen, maar naar de baai gaan om te BBQ’en. Dit was wel onderdeel van de lokale cultuur. Nu wordt dit gedrag ten strengste verboden en raken we verstrengeld met de belangen van fascistische organisaties die overal munt uit moeten slaan.

Toch wel jammer dat de identiteit van het eiland aan de hoogste bieder aangeboden em doorgeschoven wordt. Commerciele belangen zorgen er echter voor, dat de maatschappelijke belangen van het toneel verdwijnen. Geld maakt corrupt, en corruptie zorgt voor belasting ontwijking of zelfs belasting ontduiking. Daar koopt Curacao niets voor, behalve dan voor een paar verloren zielen die het het spelletje als volks verraders mee spelen.

De lonen moeten omhoog om de koopkracht bij te houden. We weten niet uit welke hoge hoed het Centraal Buro voor Statistiek haar illusies (conclusies) toveren en deze weten te verbinden met de opinie der realiteit, maar in feite de boel verwarren en ontwrichten. Dat kunnen we allemaal.

De huizen prijzen en bouw prijzen zijn over de laatste tien jaar verdubbeld, maar de lonen werden tussentijds nagenoeg bevroren. En dan zeulen de kranten met artikelen dat we hier niet met geld kunnen omgaan. Geloven we dan ook nog in Sinterklaas? De Curacaosche samenleving kent een onzichtbare harmonie, die nu wreed verstoord in haar democratische grond waarden.

Buitenlanders komen hier de zakken vullen, terwijl de OG maffia en eilandgebied berooft van haar landgoeden om daar munt uit te slaan en deze inkomsten niet te verdelen. De zogenaamde Tax holidays zijn allang achterhaald, maar op Curacao lopen de clowns geblinddoekt nog maar een rondje om de kerk.

Wanneer gaan de volksvertegenwoordigers nou eens inzien dat zij het eiland voor een appel en een ei aan derden verkopen, zonder daar inhoudelijk wat voor terug te krijgen? Hoe dan ook, helaas is het verschonings proces al in werking gezet en valt het tij niet meer te keren. Curacao is voor een stuiver verkocht op Marktplaats.NL.

De helft van de oorspronkelijk eiland bewoners werden naar NL verbannen en gedeporteerd, omdat het levenspeil hier niet meer te controleren viel. De nieuwe middenklasse bestaande uit vierde rangs burgers uit het kikkerland hebben het nu voor het zeggen. Ze schuiven elkaar werk toe en houden de centen onderling in omloop, zonder dat de maatschappij daat wat van te zien krijgt. Goed geregeld door poetsenbakkers.

Het is namelijk zeer lucratief om de rijtjes huisjes in NL om te ruilen met een alleenstaande villa met zwembad, die het water van de agrarische industrie tot zich neemt en opslokt. Een Porsche of Audi voor de deur, was in NL niet mogelijk, hier rijdt iederen boer in bolide rond van meer dan een ton.

En dan de Zon en de Zee, ja dat kost niets. En zo kan regenrijk NL ingeruild worden met een droom leven op Curacao. De KLM vliegt de personen dagelijks op en neer naar het moederland, zodat ook daar de bloempjes buiten kunnen worden gezet. Dat het hier om eco terrorisme gaat, bevat niemand. Een vlucht op een neer naar NL stoot dezelfde hoeveelheid koolstof emissies uit, als een jaar rondrijden in een dure V-8 auto.

Maar dat is niet vreemd voor een land waar de bodem-, lucht- en watervervuiling het hoogste liggen in het 28-koppige EU. Tegenwoordig kunnen we de vervuiling afkopen, dus waar lullen we over. We moeten vooruit gaan en niet meer stoppen, voordat het te laat is. Voor mensen die klagen is er geen ruimte, want we moeten wel positief blijven. Dit zolang het eigen schip maar op koers blijft.

Curacao moet evenals op Bonaire een bouwstop invoeren in plaats van de Eilandelijk Ontwikkelings Plan (EOP) te willen gaan schrappen. De omgedraaide wereld om misdadigers die willens en wetens in beschermde gebieden bouwden, te ontlasten van hun misdaden, zodat de kassa’s door kunnen rinkelen. Dankzij het digitaliseren van de eigendoms gegevens bij het Kadaster is de weg naar verder landje roven wagenwijd opengesteld.

Wat moeten we dan zonder geld, nou vraag dat maar aan de Curacaowenaar die bij de snack zijn laatste levensjaren doorslikt in de vorm van brandwater. Natuurlijk zij er ook goede ontwikkelingen gaande die een maatschappelijk doel dienen, maar dat wordt gebruikt om de horizon aan de oppervlakte vrij voor rein uitzicht te houden.

De stelregel is strak, een simpel avondje uiteten voor twee kost evenveel als waar een onderstands trekker twee weken van moet rond zien te komen. Met een avondje minder uiteten zou men per saldo dus een arm gezin twee weken plezier doen. Is dat niet te veel gevraagd? Ik denk het wel, omdat armoe de heftigste schending van mensenrechten omvat, kijkt men liever de andere kant op. Het liefst naar de zee, met het eindeloze uitzicht.

Het grote voordeel is dat we nog (onder zware restricties) Carnaval mogen vieren, want alles wat met feesten te maken heeft komt de toeristen industrie wel goed uit, omdat er munt uit kan worden geslagen. Welcome to Curacao, the bridge to the hazed future in the Dutch Caribbean.

AA Magnum News 2017.

SHARE

Leave a Reply