Global Economic Security

Battlefield - Caribbean

Venezolaanse revolutionairen pleegden op 8 Juni 1929 een overval op het Waterfort in Curacao. Het doel was het buit maken van wapens en munitie waarmee een Staatsgreep in Venezuela gepleegd kon worden.

De Venezolanen overvielen onder leiding van Simon Urbina de wacht, maar er werd flink tegenstand geboden, maar uiteindelijk was de overmacht toch te sterk. De verzetstrijders drongen het munitiemagazijn binnen en wisten beslag te leggen op geweren en munitie.

Kapitein Borren van de Militaire Politie en tevens commandant op Curacao, kreeg te horen dat, indien men Urbina met zijn manschappen en de buit aan wapens rustig liet vertrekken, verdere overlast achterwege zou blijven.

Zo, niet, dan zou de raffinaderij in de brand gestoken worden. Later werd er om die dreiging nogmaals te voorkomen een permanent oorlogschip op Curacao gestationeed om de Shell te kunnen beschermen. Sindsdien is dat een militaire gewoonte geworden.

Gouverneur, Fruytier en de Garnizoens Commandant werden als gijzelaars mee ontvoerd naar Venezuela op het inmiddels in beslag genomen Amerikaanse schip, SS Maracaibo. Bij aankomst in Venezuela werden de krijgsgevangenen weer vrijgelaten.

De overval op het Waterfort was de direckte aanleiding om het Vrijwilligers Korps Curacao (VKC) op te richten. Sindsdien werd Curacao, samen met de Koninklijke Marine, in bescherming genomen tegen allelei vormen van piraterij tegen de Staat der Nederlanden.

Met de veiligheid van de democratie is sindsdien en klaarblijkelijk geen vooruitgang geboekt. Op het ogenblik zijn er zelfs, behalve de VKC en de Marine, ook eenheden van Landmacht en de RST op Curacao gevestigd. Maar van een militaire en/of economische dictatuur is er derhalve nog geen sprake volgens de vrije pers.

Als we de kranten en andere vormen van massa media propaganda moeten geloven gaat het zelfs heel goed op Curacao. En dit terwijl de (jeugd)werkeloosheid, sinds het aantreden van de PAR, naar een historisch dieptepunt is afgezakt?

Als gevolg, stegen ook de armoede– en criminaliteit cijfers op Curacao. De helft van de lokale bevolking werd ‘vrijwillig’ naar Nederland gedeporteerd, om ruimte te maken voor een “nieuwe”fascistische samenleving, onder leiding van het Nederlands gezag. Maar ook de ongelijke scholingkansen liggen hier ten grondslag aan.

De enige handel die het aan de oppervlakte goed doen op Curacao zijn de toeristen fabrieken, of terwijl de Horeca sector. Deze genieten van allerlei belasting voordelen teneinde het eiland te “ontwikkelen”, en dat dan wel met behulp van een willekeurig optredende en dus overbodige Milieu Dienst die alles door de vingers laat kijken.

Curacao heeft een serieus probleem met deze padstelling van tegenstrijdigheden. Een familie die voor twee weken van de onderstand moet (over)leven heeft evenveel te makken, als een echtpaartje wat een avondje gaat uiteten. Zo, groot zijn de verschillen, maar dat mag natuurlijk niet vermeld worden, want dat klinkt negatief is dan het verhaal.

De post-koloniale invasie wordt angstvalling gecensureerd door de economische bezetters. De kwartiermakers en de aansluitende netwerken hebben het immers voor het zeggen. Sommigen beschuldigen de vrijmetselaars (Freemasons) van deze situatie en andere hangen liever de maffia aan de grote klok.

De Centrale Bank is de hoeksteen van deze ontspoorde samenleving en dus de burger betalende maatschappij, terwijl zelfverheerlijking de dagelijkse klok slaat voor de invasief ingestelde rovers, die Fort Amsterdam als politieke basis gebruiken, zij het gesteund door gewapende manschappen die het Koninkrijk tegen alle kosten zullen verdedigen.

De ABC-Eilanden kennen een heftige geschiedenis als men daar interesse voor toont. Op Curacao worden op klaarlichte dag politici om het leven gebracht, op Aruba worden hoge rechters de hemel in gezonden, terwijl op Bonaire politie agenten de hoek om worden gestuurd.

Per slot van rekening moet de democratie op de Antillen gewaarborgd blijven. Wat er met Venezuela gaat gebeuren staat al in de sterren beschreven. De sociale rechtstaat wordt grondig ondermijnd door Anglo-Saksische stromannen die het gemund hebben op de grootste olievelden ter wereld.

Zodra Curacao zichzelf onafhankelijk durft te verklaren, dan valt het eiland onder de Venezolaanse economische zone. Nederland heeft dan de verplichting om de zaken op een verantwoordelijke wijze af te wikkelen.

De Achterkant van Curacao /AA Magnum News 2017.

Leave a Reply